Short fic H.B.D. kato yukihiro.......close to you

18/04/06

11.20 pm

"เฮ้ออออ ง่วงนอนแล้วนะ"
ร่างในผ้าห่มพลิกตัว คาโต้ ยูกิฮิโร่ หรือที่ใครๆเรียกว่ายุกกี้
เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก ที่เพื่อนๆและรุ่นพี่ต่างให้ความรักและเอ็นดู
กำลังกระวนกระวายใจด้วยเรื่องของคนๆนึง

"ทำไมไม่ติดต่อมามั่งน๊า ทั้งที่วันนี้น่ะนะ...."
ร่างบนเตียงกดหน้าลงกับหมอน ปากเม้มแน่น
ไม่อยากถูกลืม แค่ส่งเมลล์มาก็ยังดี
ไม่ใช่ว่าต้องให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด
แต่นี่...แค่คำว่าแฮปปี้เบิร์ทเดย์ก็ไม่มี

11.30 pm

"ลืมจริงๆน่ะเหรอ"
เหลือบไปมองนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีจะพ้นวันเกิดแล้ว
แอบน้อยใจเล็กๆ นึกว่าจะพิเศษกว่าเพื่อนทั่วไป
ท่าทีที่แสดงออก ก็เหมือนจะสื่ออะไรๆ
บางทีก็เหมือนจะบอกว่าชอบ บางทีก็เย็นชา
เหมือนจะมากกว่าเพื่อน แต่บางครั้งก็แค่คนคุ้นเคย

11.45 pm

"ตื๊ด ตืด"
มือถือดังขึ้น มือคว้าหมับ...หยิบขึ้นมาดู
"หน้าต่าง"
คิ้วเข้มๆขมวดปม เบอร์ที่รอคอยแต่ข้อความนี่...อะไรกันนะ
"ตื๊ด ตือ"
เสียงข้อความเข้าอีกที
"มาที่หน้าต่างซิ"
ร่างบนเตียงสลัดผ้าห่มทิ้ง วิ่งตรงไปหน้าต่างห้องนอน
เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่ง เสื้อยืดสีขาวพร้อมแจ็กเกตดำ
ผิวขาวผ่อง ผมดำเป็นประกาย กำลังมองขึ้นมายังหน้าต่างห้องนี้
ดวงตาสองคู่สบสายตา สะท้อนเงาของกันและกัน

"โคทาโร่"
ยุกกี้ตะโกนเรียกเด็กหนุ่มคนนั้น โคทาโร่ยิ้มให้
"ลงมานี่หน่อยซิยุกกี้"
ยุกกี้รีบใส่เสื้อคลุมทับ วิ่งลงบันไดไปหาเพื่อน...คนพิเศษ

"ทำไม...เอ่อ...มีธุระอะไรเหรอ มาหาซะดึกเชียว"
"ธุระน่ะ ไม่มีหรอก"
"แล้ว....."
"จะมาบอกว่า สุขสันต์วันเกิดนะ"
"ขะ ขอบคุณ"
ต่างคนต่างเงียบ เสียงแมลงหน้าร้อนดังเสียจนน่าอึดอัด
โคทาโร่ยิ้มบางๆออกมา
"ใจเต้นล่ะซิ...ใช่มั้ยล่ะยุกกี้"
"ปะ..ปล่าวนะ ชะ ชะ ชั้น"
"ถึงกับติดอ่างเลยเหรอ เขินรึไง"
มือใหญ่จับผมอีกฝ่ายเบาๆ ลูบหัวอย่างอ่อนโยน
ยุกกี้ก้มหน้า....ก็ใช่น่ะซิ ทั้งใจเต้น ทั้งเขิน
ก็ใครจะไม่เขินล่ะ คนที่รู้สึกดีๆมาอยู่ด้วยในเวลาแบบนี้

"ขึ้นรถซิ"
"ห๋า...."
"บอกว่าขึ้นรถซิ ซ้อนท้ายชั้น อ่ะนี่..หมวกกันน็อค"
โคทาโร่โยนหมวกใส่มือ แล้วล็อคตรงคางของตนเอง
"ใส่ซิ...ชักช้ามานี่ ใส่ให้นะ"
มือใหญ่เอื้อมมาติดล็อคตรงคางให้ ปลายนิ้วสัมผัสแก้มแผ่วเบา
"ไป...เกาะหลังชั้นไว้ดีๆนะ กอดเอวแน่นๆ"
"ไปไหนเหรอ"
"ขึ้นมาก่อน เดี๋ยวก็รู้เอง"

โคทาโร่สตาร์ทเครื่องแล้วขับออกมา
เสียงเครื่องยนต์ครางต่ำ ยุกกี้เกาะเอวร่างข้างหน้า
อุ้งมือชุ่มเหงื่อเย็นๆเกาะกุมอยู่ที่ปลายเสื้อแจ็กเกต
โคทาโร่ดึงมือให้มากอดเอว ทำเอาคนข้างหลังใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ถือวิสาสะ..หลับตา.เอาใบหน้าซุกลงที่แผ่นหลังกว้าง
มาทำแบบนี้ รู้มั้ยว่ามันทำให้รักนาย...มากขึ้นแค่ไหน

"ถึงแล้ว"
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ยุกกี้กระพริบตาถี่ ขนตายาวหลุบต่ำ
ที่นี่....สวนสาธารณะใกล้ๆบ้านนี่นา
"พามาที่นี่ทำไมเหรอ"
ร่างสูงเอามือใหญ่สองข้างปิดตาจากด้านหลัง
ยุกกี้เม้มปากแน่น อยู่ในท่านี้...เหมือนถูกกอดอยู่เลย
แต่มันช่างอุ่น....อุ่นจนน้ำตาจะไหล

11.59 pm

"นั่งลงซิ แล้วก็ค่อยๆลืมตานะ"
ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน
เทียนนับร้อยเล่มถูกจุดเป็นวงกลมอยู่รอบๆ
ศูนย์กลางคือม้านั่งที่เค้านั่ง
ด้านหน้ามีเทียนสีชมพูวางเรียงเป็นข้อความ
.....สุขสันต์วันเกิดนะ ยูกิฮิโร่.......
เค้กก้อนเล็กถูกยื่นมาตรงหน้า
"ยุกกี้...เป่าเทียนซิ"
"ห๋า..."
"เป่าเลย แล้วก็กินเลยด้วย อย่าดื้อน่า"
"ใครว่าชั้นดื้อ"
"ก็ชั้นนี่แหละ"

ยุกกี้รับเค้กมา ค่อยๆตักเข้าปากทีละคำ ทีละคำ
เค้กสตอเบอรี่ หวานนุ่มลิ้น หวานไปถึงหัวใจ
"อ่ะ คำสุดท้ายแล้ว อย่าเพิ่งกินนะ"
"....ทำไมอ่ะ ไหนบอกให้กินให้หมด"
"ก็ชั้นจะป้อนนี่นา"
มือใหญ่คว้าช้อนจากมือกวาดครีมข้างในของเค้กรวมในช้อน
"หลับตา....แล้วก็อ้าปากด้วย"
"หลับตาอีกแล้วเหรอ"
"ดื้ออีกแล้ว บอกให้หลับก็หลับซิ"
"ก็ได้ๆ"

ยุกกี้หลับตาลงอีกครั้ง ช้อนถูกส่งเข้าปาก
ยุกกี้หลับตาเคี้ยวเบาๆ ดื่มด่ำกับความหวานของเค้ก
แต่ในนั้น...มีอะไรบางอย่างอยู่ภายในปาก
"อะไฮอ้ะ"
ยุกกี้หยิบออกมาดู
แหวนสีเงินเรียบวงเล็กส่องประกายสะท้อนกับแสงเทียน
"ให้นายนะ"
"เอ่อ...ในฐานะเพื่อนเหรอ หรือว่าฐานะอย่างอื่น"
โคทาโร่ก้มหน้าลงมาใกล้ เอาริมฝีปากแตะแก้มเนียนเบาๆ
"นายอยากให้เป็นแค่เพื่อนเหรอ แต่ชั้น...อยากเป็นมากกว่านั้น"
"ห๊า...ว่าไงนะ"
โคทาโร่รวบร่างข้างๆเข้าสู้อ้อมกอด
"ชั้นเป็นผู้ชายเย็นชาแบบนี้...นายรับได้มั้ย"
"ก็....ไม่ได้มากมายซะหน่อย"
"ชั้นคงไม่ดีสมบูรณ์แบบ...นายรับได้มั้ย"
"แค่นี้ก็ดีมากแล้วล่ะ"
"งั้นแหวนนั่น นายจะช่วยสวมมันไว้จะได้มั้ย"
"แล้ว....นิ้วไหนล่ะ"
"นิ้วก้อยข้างซ้าย มันจะพอดีกับนิ้วนายเป๊ะเลย"
"นิ้วก้อยเหรอ"

ยุกกี้สวมแหวนลงตรงนิ้วก้อย โคทาโร่ยกมือขึ้นมาจูบเบาๆ
"ชั้นจองนายไว้แล้วนะยุกกี้"
"พูดบ้าๆน่า อุ๊ก...."
ริมฝีปากถูกประกบอย่างรวดเร็วด้วยริมฝีปากของคนข้างๆ
จูบรสเค้ก.....จูบที่หวานซะจนเค้กยังอาย

"ปีหน้าจะเอาแหวนนิ้วนางมาให้นะ ก่อนจะถึงเวลานั้น..ชั้นจะอยู่ข้างๆนายนะ"
"อืม"
"ยุกกี้.......ชอบนายนะ"
"ชะชั้น ชั้น...ก็...ชะชอบ"
"รู้แล้วน่า ไม่ต้องพูดอะไรหรอก"
"ก็..ชะ..อุ๊บ"

ริมฝีปากถูกปิดอีกครั้งด้วยคนเดิม
และจะเป็นคนๆนี้......ตราบนานเท่านาน

END

...............................................................................................

ฟิกแฮปให้ยุกกี้คุง (ที่ไม่ใช่ยุกกี้ของป๋าเก็น)
เป็นฟิกจูเนียร์เรื่องแรกที่เอามาลงบล็อกนี้ เขินๆแฮะ
เอาเป็นว่า..........................
ขอให้มีความสุขนะจ๊ะ

Happy Birth Day To You~